ปฏิญญามีนาคม (๒๖ มีนาคม)

เบญจเพส

ปีนี้ผม ย่างเข้า 25 โบราณ เขาว่าให้ระวังตัว สำหรับผมแล้วเมื่อตอนอายุ 19 ผมก็บาดเจ็บ
พอสมควร ปีนี้สำหรับผมแล้ว รู้สึกว่ายังดีกว่าตอน 19 แต่ว่า มันเฉียดๆ ได้เรื่องหลายๆครั้ง
อย่างที่เล่าไปแล้วก็โดน มอไซค์มาชนรถของที่ทำงาน ตรงบริเวณที่ตัวเองนั่ง หรือไม่ก็
เกือบโดนรถเมล์ชน แต่ไม่รู้มีอะไรทำให้รอดมาได้ แต่เหตุการณ์นี้ถึงวันนี้ผมยังขนลุกอยู่เลย
โดยปกติ วันธรรมดา ผมจะออกจากที่ทำงานประมาณ 2-3 ทุ่ม เพราะว่า นั่่งทำงานแล้วก็
กะเวลาไว้ ว่าไปถึงห้อง แล้วอุณภูมิห้องเย็นลงพอหลับสบาย โดยทุกเย็น ถ้าไม่ได้ไปงานไหน
ผมก็จะเดินกลับหอ เดินบนฟุตบาทนั่นแหละ แต่จะมีช่วงหนึ่งซึ่งต้องเดินริมถนนไม่มีฟุตบาท
โดยวันปกติ ผมจะเดินไปบริเวณนั้น แต่วันนั้น จังหวะที่ผมกำลังจะเดินไป เหมือนมีคนดึงผมกลับ
มาที่ฟุตบาท และเป็นจังหวะเดียวที่รถเมล์ วิ่งผ่านตอนนั้นรู้สึก ตกใจมาก เพราะมันใกล้ ยังกลัว
ราวจับตรงบันไดรถเมล์จะโดนแขนเลย หรือ อีกหลายๆกรณี ก็จะเป็น มอเตอร์ไซค์ บ้าง รถยนต์บ้าง
ทำให้กลับบ้านคราวนี้ ไปถวายสังฆทาน  แต่กลับถึงห้อง ก็ได้เลือดจนได้

.

.

.

.

สงสัยคราวนี้จะเหลวไม่เป็นท่า เมื่อวานกลับมาซัดโค้ก ไปสองลิตร กะมันฝรั่งทอดอีก 1 หลอด

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s