Me

เบญจเพส

ปีนี้ผม ย่างเข้า 25 โบราณ เขาว่าให้ระวังตัว สำหรับผมแล้วเมื่อตอนอายุ 19 ผมก็บาดเจ็บ
พอสมควร ปีนี้สำหรับผมแล้ว รู้สึกว่ายังดีกว่าตอน 19 แต่ว่า มันเฉียดๆ ได้เรื่องหลายๆครั้ง
อย่างที่เล่าไปแล้วก็โดน มอไซค์มาชนรถของที่ทำงาน ตรงบริเวณที่ตัวเองนั่ง หรือไม่ก็
เกือบโดนรถเมล์ชน แต่ไม่รู้มีอะไรทำให้รอดมาได้ แต่เหตุการณ์นี้ถึงวันนี้ผมยังขนลุกอยู่เลย
โดยปกติ วันธรรมดา ผมจะออกจากที่ทำงานประมาณ 2-3 ทุ่ม เพราะว่า นั่่งทำงานแล้วก็
กะเวลาไว้ ว่าไปถึงห้อง แล้วอุณภูมิห้องเย็นลงพอหลับสบาย โดยทุกเย็น ถ้าไม่ได้ไปงานไหน
ผมก็จะเดินกลับหอ เดินบนฟุตบาทนั่นแหละ แต่จะมีช่วงหนึ่งซึ่งต้องเดินริมถนนไม่มีฟุตบาท
โดยวันปกติ ผมจะเดินไปบริเวณนั้น แต่วันนั้น จังหวะที่ผมกำลังจะเดินไป เหมือนมีคนดึงผมกลับ
มาที่ฟุตบาท และเป็นจังหวะเดียวที่รถเมล์ วิ่งผ่านตอนนั้นรู้สึก ตกใจมาก เพราะมันใกล้ ยังกลัว
ราวจับตรงบันไดรถเมล์จะโดนแขนเลย หรือ อีกหลายๆกรณี ก็จะเป็น มอเตอร์ไซค์ บ้าง รถยนต์บ้าง
ทำให้กลับบ้านคราวนี้ ไปถวายสังฆทาน  แต่กลับถึงห้อง ก็ได้เลือดจนได้

.

.

.

.

สงสัยคราวนี้จะเหลวไม่เป็นท่า เมื่อวานกลับมาซัดโค้ก ไปสองลิตร กะมันฝรั่งทอดอีก 1 หลอด

ล้างแอร์ครับ  ไม่ได้ล้างที่บ้าน แต่เป็นการล้างที่ทำงาน รู้สึกผมจะสารพัดประโยชน์จริงๆ
พอดีว่าที่ทำงานแอร์ห้อง Server ไม่ค่อยเย็น Server ดังกระหึ่ม จึงจำเป็นต้องล้างแอร์
จะได้ให้อุณภูมิห้องเย็นลงบ้าง เพราะ กลางวันอากาศในกรุงเทพ ก็ใช่ว่าจะเย็นซะที่ไหน
ถ้ามีบ้าน จะหมั่นล้างทุกเดือนเลย แต่ว่า ตอนนี้ ยังไม่มี อาศัยเช่าเขาอยู่ ไม่รู้จะมีปัญญา
ไปหาซื้อ ได้ในอัตราเงินเดือนที่สามารถผ่อนได้หรือป่าว . . . กลุ้ม

ไม่แน่ใจว่าจบเดือนนี้น้ำหนักจะลดลงเท่าไหร่ อาการเครียดแล้วหิวเนี่ย เป็นบ่อยนะพักนี้
งานเยอะ อภิมหาโครงการ ร้อยล้าน ทั้งหลายแหล่ ช่างถาโถมเข้ามาเสียเหลือเกิน
แทบจะไม่มีเวลา อ่านข่าวติดตามข่าวอะไรเลย กอปร กับพักนี้ตื่นสายด้วย ไม่มีเวลามานั่งดูข่าว
แผนการที่จะเตรียมไปอบรม ก็คงต้องพักไปก่อน ขอเคลียร์งานช่วงนี้ให้ผ่านไปได้ด้วยดี หัวไม่ขาด
ก็พอเพียง แล้ว เมื่อตอนบ่ายฟังข่าววิทยุ ตอนกินข้าว ว่าจะมีงานสัปดาห์หนังสือ ตอนสิ้นเดือน
และวันนี้ก็มีงานคอมมาร์ท ซึ่ง ไอ้สองงานที่ว่า ถ้าเวลาปกติผมไม่พลาดข่าวหรอก แต่ว่าตอนนี้
เป็นเวลาที่ไม่ปกติ งานล้นมือ  จน เครียด กินมาม่า – -”

ละเมิดปฏิญญาครับ เมื่อวาน ไปทำงาน เตรียมการประชุมวันนี้ ไปทานอาหารจีน แถมเบียร์ไฮเนเก้น 1 ขวด ซัดซะอิ่มเต็มคราบ ผลคือ เมื่อวาน ตอนนั่งรถกลับที่ทำงาน โดนเลย รถชน
รถมอเตอร์ไซค์มาชนรถตู้ บริเวณที่ผมนั่ง คือข้างคนขับ  เครียดเลย ซวยด้วย ต้องนั่งรอ ประกัน
จริงๆ ประกันนะมาเร็ว แต่ตอนโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้า เข้าใจว่าเขาจะโทรให้ กลายเป็นว่า
รอมาชั่วโมงกว่า เพิ่งรู้ ว่าเขาไม่ได้โทรให้ ต้องมาโทรแจ้งศูนย์ใหม่อีก วัยรุ่นเซ็ง
พอประกันมา รถคู่กรณีก็ขอตัวกลับไปแล้ว กลายเป็นว่าเราต้องแจ้งความอีก เพื่อที่จะเอาเป็นหลักฐาน ในการออกใบแคลม ไม่อย่างงั้นคนขับรถจะซวย ซะงั้น กลายเป็นปัญหา ที่เราจะต้องไป โรงพัก
ซึ่งในเวลานั้น ไม่สามารถเอารถคันดังกล่าวออกไปไ้ด้อีก เพราะเลยเวลาที่ขอใช้รถ คนขับจะผิดอีก
ครั้นจะไม่ไปแจ้งความ คนขับก็ต้องจ่ายค่าซ่อมเอง . . . . แก้ปัญหาโดยโทรให้หัวหน้าฝ่าย อีกฝ่ายนึง
ที่ขอใช้รถมา จัดการไปโรงพัก กว่าจะเสร็จกลับถึงห้องก็เที่ยงคืน กลายเป็นว่า เมื่อวาน กินอาหารจีน
กับอาการกรึ่มๆของเบียร์ หมดไปซะก่อนเข้านอนเสียอีก …….

ครับ ไม่ได้เขียนนาน ด้วยเหตุกลับบ้านและ งานกู้(ข้อมูล) ชาตินอน ตีสี่ตื่น แปดโมง มาสองวัน (จันทร์ กะ อังคาร)  โทรมเลยครับ ตัวเบาหวิว ดำรง ชีวิตอยู่ด้วย น้ำส้มคั้นแท้ๆ สองถุง ในตอนเช้า และกาแฟดำ ในตอนบ่าย เมื่อวานยอม กินข้าวเย็น แล้วซัด  XANAX 0.25 MG 2 เม็ด นอนตั้งแต่ 1 ทุ่ม ตื่นอีกที 8.28 น. ก็ยังไม่รู้สึกสดชื่นเท่าที่ควรรู้สึกว่า ร่างกายไม่สดชื่นเท่าที่ควร วันนี้ก็คงจะนอนดึกอีก ด้วยโครงการที่
ท่านหัวหน้ามอบหมายให้เขียนจำนวน 2.5 โครงการ ยังไม่ได้เขียน แต่ตอนนี้อีก ครึ่งโครงการขอให้
พี่ที่รับผิดชอบร่วมช่วยเขียนหน่อย ไม่ไหวแล้ว เดี๊ยวต้องทำ CD อีก 200 แผ่น ยังไม่ได้ทำต้นฉบับ
งานกู้(ข้อมูล) ชาติ ก็ยังไม่เสร็จ งานเขียน TOR ของอีกโครงการก็ยังไม่ทำ งานวันจันทร์ ก็ยังไม่ได้เตรียม ……………… – -”