Me

ไปราชการครับ อันนี้ราชการจริงๆ ไม่ใช่ไปเที่ยวเชิงราชการ

งานนี้มีเหนื่อยกับเหนื่อยครับ
เป็นการคำนวนที่พลาดจริงๆ  ไป 27 พฤศจิกายน ถึง 1 ธันวาคม ไปพักที่
โรงแรมโซฟีเทล ราจา ออร์คิด ไม่รู้ว่าจะเป็นไงบ้างจะสวยเหมือนรูปไหม ไปมาจะมาเล่าให้ฟัง

ว่าด้วย หมอDrrider เขียนพาดพิงขุนช้างขุนแผน นึดนึง
ก็มาคิดขึ้นได้ว่ามีหลายคนคิดว่า ขุนแผน เป็นพระเอก ขุนช้าง เป็นตัวโกง
ในนิทาน ก็เล่าว่าขุนช้าง ทำอย่างโน้น ทำอย่างงี้เืพื่อให้ได้ วันทอง
ออกเป็นการชั่วๆ หน่อย ผมของมอง นิสัย จากสมัยปัจจุบัน

ขุนแผน นิสัย ก็วัยรุ่น แนวหัวโจก ของแก๊ง หน้าตาดี เจ้าชู้
อยากได้อะไรก็ได้ ซึ่งหาได้ทั่วไปในสังคม เด็กอาชีวะ
ความชั่วในสายตาผมของขุนแผน
- สึกตัวเองกับต้นโพธิ์ เพื่อไปพลอดรัก กับ พิมพิลาไลย
- ย่องไปหา วันทอง ดันแวะห้อง พี่สาวพิมพิลาไลย(จำชื่อไม่ได้) เสร็จแล้วก็ไปต่ออีกยก
กับวันทอง คุ้นๆ ไหม เหมือนดาราที่กำลังดังเลย
- ผ่าท้องนางบัวคลี่ เพื่อทำกุมารทอง จริงอยู่ถึงนางบัวคลีจะลอบฆ่า ขุนแผนเพื่อต้องการ
แต่งงานใหม่ ในเมื่อขุนแผนรู้ก็ไม่จำเป็นที่ต้อง ฆ่า ทั้งแม่ ทั้งเด็ก
- ไปเที่ยวงัด ตะปูโลงผี เหล็กสลัก ในวัด เพื่อทำดาบฟ้าฟื้น

ขุนช้าง นิสัย ออกจะเป็นลูกคุณหนูอาจจะเป็นเพราะ บ้านรวย แม่ตามใจ
แต่ใจไม่กล้า เป็นพวกปอดแหก ซึ่งหาได้ทั่วไปในสังคม คนทำงาน Office
ความชั่วของขุนช้างในสายตาผม

- หลอกพลายงามไป ฆ่า อันนี้รับไม่ได้

ความชั่วของขุนช้างในสายตาคนอื่น ที่ผมคิดว่าไม่ผิด

- รู้ว่าเขาแต่งงานใหม่ ยังไปทูลให้พระพันวษา ตั้งขุนแผนไปรบที่เชียงใหม่
อันนี้ อาจจะไม่ชั่วนะ ถ้ามองถึงความสามารถ ของขุนแผน บ้านเมืองต้องมาก่อน
- ทำอุบายหลอกว่าขุนแผนตาย เพื่อจะได้แต่งงานใหม่ อันนี้ค่อนข้างเลว แต่ต้องโทษความละโมบ
ของศรีประจัน
- ขุนแผนฝากเวรไว้กับขุนช้างเพื่อไปหาลาวทอง เมื่อพระพันวษาถามถึงขุนแผน ขุนช้างกลับบอกว่า
ขุนแผนปีกกำแพงวังไปหาเมีย ทำให้ขุนแผนต้องตระเวนด่านที่กาญจนบุรี กับ ริบนางลาวทองเป็น
หม้ายหลวง ขุนแผนนะควรผิด เขาให้อยู่เวร ดันหนีเวร อ้างเหตุไปหาเมีย ในสมัยก่อนถือว่าเป็นโทษ
ร้ายแรงมาก
นึกไม่ออก จบดืื้อๆ แหละ

กลับบ้าน ดีใจที่ได้ไปมองเห็นพระจันทร์ในบ้านนา อีกครั้ง
อากาศก็เย็นลง สองข้างทางที่เดินทางกลับ ก็ยังมีชาวบ้านที่นอนบนถนน
เพราะบ้านของตนน้ำท่วม บางบ้านท่วมเฉพาะข้างล่าง ข้างบนก็เปิดไฟ
นอนดูทีวี ดูแล้วอย่างกับ เรือนแพ บางบ้านก็ไม่ได้เปิดไฟฟ้า อาจจะเพราะ
น้ำท่วมสายส่ง เห็นแต่จุดตะเกียงอยู่รำไร ท่ามกลางแสงจันทร์ของวัน
ขึ้น ๑๓ ค่ำเดือน ๑๒ ที่กระทบกับผืนน้ำที่เมื่อก่อนเป็นท้องทุ่งดูเวิ้งว้าง
เป็นทะเลสาบขนาดย่อมๆ ได้กลับไปบ้าน ยืนชมจันทร์ ท่ามกลางน้ำค้าง
ที่พร่างพราว กับเท้าที่ว่างเปล่าสัมผัสพื้นดินที่ชุ่มชื้น อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้
จริงๆ หากแต่ว่ามีภาระที่แบกอยู่ก็ยากที่จะวางมันลงได้